Bazı insanlar vardır,
konuşunca anlamaz,
anlayınca da konuşmaz!
Bir şey demek istersin,
karşındaki ya dinlemeyi bilmez
ya da anladığını sanır.
Anlatmak, anlatabildiğinle değil, anlayanla mümkündür
IQ’su düşük demek ukalalık değil;
konuyu anlamaya niyeti olmayan insanla
kelime yarıştırmak,
duvara şiir okumak gibidir.
Ne desen boş gelir.
Hele bir de üstüne seni yarım dinleyip
kendince yorum yaparsa,
çıldırmamak elde değil.
Dinle desen çenesi yorulmaz, anla desen zekâsı yetmez
Sen susarsın;
o hâlâ konuşur.
Sen konuşursun;
o hâlâ ne dediğini anlamaz.
“Söz ağızdan çıkmadan senin esirindir,
çıktıktan sonra sen onun esiri olursun.”
demiş atalar.
Ama bazı çeneler zincir tanımaz!
Son Söz:
Hayatta bazen konuşmak da, susmak da zarar.
En güzeli; kime ne söylediğini bilmek.
Zira herkes her sözü hak etmez.
Hak etmeyene laf harcamak, incinin çamura düşmesi gibidir…
Sağlıklı kalın…
