Kin, Öfke, Nefret… Niye?

Kimse durup düşünmüyor.
Herkes konuşuyor ama kimse dinlemiyor.
Herkes haklı ama ortada adalet yok.

Bu kin nereden geliyor?
Bu öfke niye bu kadar kabarık?
Bu nefret kime, neye?

Sebepsiz değil.

İnsan açsa sertleşir.
İnsan haksızlığa uğrarsa öfkelenir.
İnsan değersiz hissettirilirse,
başkasını ezerek ayakta kalmaya çalışır.

Ama mesele sadece ekonomi değil.
Mesele sadece siyaset de değil.

Asıl mesele;
insanın insana olan inancını yitirmesi.

Eskiden tartışırdık, küsmezdik.
Bugün iki kelimeyle düşman oluyoruz.
Eskiden ayrı düşünürdük,
şimdi karşı tarafı yok sayıyoruz.

Sosyal medya denilen arena,
öfkeyi cesaretlendirdi.
Bağıran güçlü,
kıran cesur,
hakaret eden “net” sayıldı.

Oysa bağırmak güç değildir.
Kırmak cesaret değildir.
Nefret ise duruş hiç değildir.

Kin insanı büyütmez,
küçültür.
Öfke çözüm üretmez,
yakıp geçer.
Nefret ise insanı insanlıktan çıkarır.

Bu ülke sevgisizliğe mahkûm değil.
Ama şunu unutmayalım:
Toplumlar nefretle değil,
tahammülle ayakta kalır.

Herkesin aynı düşünmesi gerekmez.
Ama herkesin birbirine katlanması gerekir.

Bugün en büyük cesaret;
susmak değil,
ölçülü konuşmaktır.
En büyük erdem;
haklı çıkmak değil,
hakkaniyetli olmaktır.

Bu kadar kin,
bu kadar öfke,
bu kadar nefret…

Bizi bir yere götürmez.

Ama akıl,
vicdan
ve biraz insanlık…

Geç de olsa
yolu mutlaka bulur.

Sağlıklı kalın…