Babalar Günü: Bir Gün Değil, Bir Ömür Meselesi…
Bugün Babalar Günü…
Sosyal medyada yine binlerce mesaj göreceğiz. Kimi babasının fotoğrafını paylaşacak, kimi duygusal sözlerle “canım babam” diyecek, kimi eski anılarını yazacak…
Ama insanın aklına şu soru geliyor:
Babalar sadece yılda bir gün mü hatırlanmalı?
Bazı evlerde babalar, ömrünü ailesine adamış bir çınar gibi yaşar. Gece gündüz çalışır, çocuklarının geleceği için kendi hayallerinden vazgeçer. Bir lokmayı bölüşür, derdini içine atar, “çocuklarım iyi olsun yeter” der.
Ama ne yazık ki bazı evlerde de babalar yaşarken unutulur…
Kimi babasına sert sözler söyler, kimi el kaldırır, kimi yaşlılığında kapının önüne koyar. Yıllarca emek veren, evlatları için mücadele eden bir insan, hayatının son döneminde yalnızlığa mahkûm edilir.
Sonra bir gün gelir…
O baba hayata veda ettiğinde sosyal medyada uzun uzun yazılar paylaşılır.
“Canım babam, seni çok özledim…”
Ama keşke o sözler babanın kulağı duyarken söylenseydi.
Keşke bir telefonla hâli hatırı sorulsaydı.
Keşke bir sarılma, bir “iyi ki varsın baba” sözü esirgenmeseydi.
Çünkü bazı sevgiler mezar başında değil, hayat devam ederken gösterilmelidir.
Baba; sadece evin geçimini sağlayan kişi değildir. Baba bazen sessiz bir kahramandır. Çocuğu üşümesin diye kendi üstünü çıkaran, çocuğu gülsün diye kendi sıkıntısını saklayan insandır.
Bugün başta kendi babam olmak üzere, evlatları için alın teri döken tüm babaların Babalar Günü kutlu olsun.
Hayatta olan babalarımızın kıymetini bilelim.
Çünkü bazı insanlar gittikten sonra değil, yanımızdayken değerlidir.
Babalar Günü kutlu olsun…
Sağlıkla kalın…